شیرینبیان (Glycyrrhiza glabra L.): از ویژگیهای گیاهشناسی و فیتوشیمی تا راهبردهای نوین بیوتکنولوژیکی تولید و فرآوری
اطلاعات این مقاله توسط دبیرخانه ثبت شده است و نویسندگان میتوانند اصلاحات احتمالی را به دبیرخانه اعلام کنند.
این مقاله بهصورت کامل در مجموعه مقالات کنفرانس پذیرفته و منتشر شده است. در این صفحه فقط چکیده و اطلاعات کتابشناختی آن ارائه میشود.
چکیده فارسی
گیاه دارویی شیرینبیان (Glycyrrhiza glabra L.) به دلیل برخورداری از تریترپن ساپونین گلیسیریزین، جایگاه ویژهای در صنایع داروسازی مدرن دارد؛ اما چالشهای کشت سنتی نظیر خواب بذر، دوره رشد طولانی ریشه و خطر انقراض رویشگاههای طبیعی، اتکا به رویکردهای نوین بیوتکنولوژی را به یک ضرورت استراتژیک تبدیل کرده است. هدف از این مقاله مروری، تحلیل جامع خصوصیات گیاهشناسی، فیتوشیمی، مسیرهای آنزیمی بیوسنتز گلیسیریزین و متعاقباً تبیین راهبردهای بیوتکنولوژیکی مدرن و روشهای استخراج سبز برای فرآوری آن است. بررسیها نشان میدهد که سیستمهای کشت درونشیشهای فاقد خاک، بهویژه فناوری کشت ریشههای نابجا و ریشههای موئین تراریخته، پلتفرمهای پایداری را برای تولید انبوه زیستتوده یکنواخت ارائه میدهند. مقیاسپذیری صنعتی این سیستمها در بیوراکتورهای جریان هوا و غوطهوری موقت با تنظیم نرخ هوادهی بهینه در کنار بهکارگیری الیسیتورهای بیوتیک و غیربیوتیک، میزان بیان ژنهای کلیدی را القا کرده و تجمع متابولیتهای ثانویه را بهطور چشمگیری افزایش میدهد. در نهایت، تلفیق فناوریهای نوین فرآوری شامل امواج فراصوت، پیشفرآوری پلاسمای سرد و رویکرد اقتصاد چرخشی در بازیافت پسماندهای صنعتی، افقهای جدیدی را جهت تجاریسازی زیستتوده ریشهای این گیاه ارزشمند پیش روی محققان میگشاید.
کلیدواژهها: گلیسیریزین، بیوراکتور، الیسیتور، کشت ریشه
استناد به این مقاله
رفرنس به مقاله کامل منتشرشده در مجموعه مقالات کنفرانس اشاره دارد، نه فقط چکیده نمایشدادهشده در این صفحه.